Biz bir aileyiz sonsuza kadar!

Bu haftaki buluşmamızdan fazla bir şey anlatmayacağım. Çünkü devasa bir pozitif ortamımız var; zaten bunu istiyoruz ve bu da bize yetiyor da artıyor bile. Biz artık biz neyiz, kimiz konularını konuşmak istemiyoruz bile. Çünkü gerçekten çok da şart değil. Çünkü bizler ne isek neyiz. Kısaca bedensel olarak hemcinslerine aşık kişileriz. Önemli olan da bu değil mi? Ne ve kim olarak sevdiğimize takılmıyoruz; seviyor muyuz; EVEEETTTT! Nokta. Herkese kim olduğu konusunda kafasına göre takılıyor bizde. Toplumsal cinsiyete dair kimlikler bizi alakadar etmiyor. Çünkü bizim için aşk önemli, sevgi önemli.

Ne mi yaptık bu akşam. Özel hayatlarımızı, gündelik hayatlarımızı konuştuk. Spor konuştuk, sanat konuştuk, ve dans ettik, halay çektik, kısaca OY-NA-DIK... İhityacımız varmış sanırım... Biz bizeydik, bizbize olacağız her zaman... Aile gibi ortamda, sevgi ve saygı dolu bir şekilde... Daha çok kalabalık olabiliriz; mesela 10 yerine 20... Bu sorun değil ama biz huzur isteyen bir oluşumuz...

Bundan sonraki toplantılarımızı, çalışan bir grup olduğumuz için Pazar yerine Cumartesi akşamları yapma kararı aldık. Çünkü ertesi gün iş olduğu için... Bir denyeceğiz önümüzdeki hafta. Tutarsa bundan sonra Cumartesi günleri gene aynı saatte 20:30'da buluşacağız.

Toplantılarımıza katılanlar ailemizin bir parçası haline geldiği için, şehir dışında olan arkadaşlarımızla falan irtibatımızı hiç koparmıyoruz ve onlar da mesajlarıyla buluşmalarımıza destek vermeye devam ediyorlar.

Toplantılarımızda bizleri yalnız bırakmayan İranlı arkadaşlarımıza da ayrıca teşekkürler...